Czysta jak oddech — lekka, ale obecna. Jej symetria ma w sobie coś podnoszącego, jakby linie unosiły się ku górze, a środek prowadził spojrzenie do wnętrza. Chroni, otula, porządkuje. Nie jest tłem — jest cichą obecnością, która nadaje wnętrzu oddech.